Certyfikat energetyczny budynku – określa wartość energii zużywanej rzeczywiście lub szacowanej do spełnienia różnych potrzeb związanych ze znormalizowanym użytkowaniem budynku. Wartość ta obejmuje ilość energii niezbędnej do ogrzewania (c.o.), przygotowania ciepłej wody użytkowej (c.w.u.), chłodzenia, wentylacji oraz w przypadku obiektów użyteczności publicznej także oświetlenia
Obowiązek posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową wynika z prawa europejskiego. Zobowiązania państw członkowskich Unii Europejskiej zapisane w dyrektywie 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zostały wprowadzone do polskiego prawa przez nowelizację ustawy Prawo budowlane. Celem wprowadzenia obowiązku sporządzania świadectw jest promowanie budownictwa efektywnego energetycznie i zwiększanie świadomości społecznej w zakresie możliwości uzyskania oszczędności energii w budownictwie. Dzięki informacjom zawartym w świadectwie właściciel, najemca lub użytkownik będzie mógł określić orientacyjne roczne zapotrzebowanie na energię, a tym samym koszt utrzymania związany z zapotrzebowaniem na energię.
Dla jakich budynków należy sporządzić świadectwo energetyczne?
Zgodnie z ustawą Prawo budowlane świadectwo energetyczne należy sporządzić dla budynku oddawanego do użytkowania oraz budynku podlegającego zbyciu lub wynajmowi, a także w przypadku, gdy w wyniku przebudowy lub remontu budynku uległa zmianie jego charakterystyka energetyczna.
Inwestor jest obowiązany dołączyć świadectwo charakterystyki energetycznej budynku do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W przypadku gdy budynek lub lokal mieszkalny podlega zbyciu lub wynajmowi, nabywcy lub najemcy powinno być udostępnione świadectwo charakterystyki energetycznej.
Budynki zwolnione z obowiązku posiadania świadectw energetycznych.
* podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
* używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej,
* przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata,
* niemieszkalnych służących gospodarce rolnej,
* przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh(m2 • rok)
* mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku,
* wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.
